تبليغاتX
مهندسی عمران و مهندسی معماری
مردم تهران هر روز عمارت بلند مرتبه ای را که در میان هاله ای از دود و مه نشسته بر صورت شهر از دور نمایان است می بینند ، ساختمان بلندی که می گویند چهارمین برج مخابراتی جهان است .

ایده ساختن یک نماد جدید برای شهر تهران از اوایل دهه 70 ایجاد شد از همان دوران بود که شهرداری تهران تحقیقات گسترده ای را برای پیدا کردن محلی مناسب برای ساختن این نماد جدید و طراحی آن آغاز کرد و سرانجام پس از بررسی و مطالعه 17 نقطه شهر تهران مانند تپه های عباس آباد و کوی بی بی شهربانو سرانجام تپه های کوی نصر ( گیشا ) برای آن انتخاب شد.

انتخاب محل برج میلاد

انتخاب این محل از چند منظر حائز اهمیت بود ، زمینی که برای ساختن این نماد سنگین و بلند مرتبه در نظر گرفته شد می بایست از نظر داشتن خصوصیات ژئو فیزیکی و لرزه نگاری قابلیت نگهداری چنین سازه عظیمی را داشته باشد در عین حال باتوجه به کاربرد تلویزیونی و مخابراتی آن بتواند پوشش مخابراتی بیشتری داشته باشد ، این بود که فضای باز و دست نخورده تپه های گیشا در میان چهار بزرگراه استراتژیک رسالت ، همت ، شیخ فضل الله نوری و شهید چمران برگزیده شد.

متخصصان وکارشناسان شهرداری تهران از سال74 کار مطالعه و طراحی برج میلاد را آغاز کردند برجی که با 435 متر ارتفاع پس از سه برج تورنتو در کانادا با ارتفاع 535 مترو برجهای مسکو و شانگهای چین چهارمین برج بلند جهان است، طراحی های فنی این برج از همان سال آغاز شد و اسفند ماه 76 بود که با بتن ریزی کف این برج عملیات اجرایی آن آغاز شد.

احداث برج میلاد با مشخصات منحصر به فرد آن در شهر بزرگی مانند تهران که با انواع مشکلات ، کمبودها و ناهنجاری های مختلف دست به گریبان است از همان ابتدا با مخالفتها و موافقتهای فراوان رو به رو شد.

موافقان و مخالفان

مخالفان اجرای این طرح عظیم با اشاره به وجود میدان آزادی به عنوان نماد قدیمی شهر تهران و لزوم حفاظت و نگهداری آن به عنوان یک نماد قدیمی ، صرف هزینه های گزاف از بودجه ملی برای ساختن این برج بزرگ که شاید کاربرد موثری در کاهش مسائل و رفع دغدغه های شهروندان تهران نداشته باشد را کاملا غیرضروری و هدر رفتن بودجه ملی می دانستند.

در عوض موافقان بسیاری بودند که لزوم احداث یک نماد جدید برای تهران جدید را گوشزد می کردند و احداث برج مخابراتی - تلویزیونی میلاد را که علاوه بر کابرد فنی و مخابراتی آن به عنوان یک مجموعه بزرگ و آبرومند و مجهز به تکنولوژی روز و فن آوری جدید که می تواند راه ارتباطی ایران را با جهان پیشرفته تسهیل می کند را گوشزد می کردند.

پس از بحثها و جنجالهای فراوان سرانجام احداث مجموعه ارتباطات بین المللی یادمان تهران با محوریت برج میلاد به تصویب رسید که در کنار آن چند مجموعه مهم دیگر مانند مرکز جشنواره ها و همایشهای بین المللی ، هتل پنچ ستاره بین المللی ، مرکز تجارت جهانی و پارک فن آوری اطلاعات و ارتباطات ساخته می شود .

برج میلاد از پنج قسمت پی ، ساختمان پایه برج ، بدنه اصلی ، راس و آنتن مخابراتی تشکیل می شود که در مجموع 435 متر ارتفاع دارد.

سازه برج میلاد

سازه برج میلاد یک گستره دایره ای شکل به قطر 66 متر است که از 22 هزار مترمکعب بتن تنیده به عمق 14 متر ساخته شده ، این نوع بتن از هفت رشته سیم بافته کششی ساخته شده که توانایی مقاومت در برابر زلزله و بادهای شدید را دارد ، این فضا پس از انجام عملیات کشش غلافها، با آب و هوای پر فشار شست و شو شده و فضای اطراف آن با ملات گروت پر شده است .

ساختمان شش طبقه پای برج نیز از فضاهایی با کاربری اداری ، مراکز هنری و غرفه های خرید به وسعت کلی 15 هزار متر مربع تشکیل شده است، این ساختمان کاسه ای شکل برگرفته از معماری سنتی ایرانی تا ارتفاع 4/ 28 متری برج میلاد را در بر می گیرد.

طراحی بدنه اصلی برج به ارتفاع کلی 315 متر به شکل هشت ضلعی طراحی شده است که با استفاده از بتن مسلح به میله های فلزی ساخته شده و شکل هندسی هشت ضلعی آن بر گرفته از معماری اسلامی و قدیمی ایران است و این خصوصیت ویژه ، برج میلاد را از سایر برجهای مشابه در جهان که به شکل دایره ای ساخته شده متمایز می کند.

مهندس محمد رحمانی مدیر فنی پروژه برج میلاد در مورد اجرای این پایه برج میلاد و میزان خطای آن می گوید : ساخت بدنه اصلی این برج با استفاده از پیشترفته ترین روشهای موجود در جهان و با استفاده از سه شاقول لیزری با دقت سه میلیمتر ساخته شده و 120 دستگاه ابزار دقیق به طور مداوم کار نقشه برداری و میزان تنش وارد شده به بتن و آرماتورهای آن را کنترل می کردند.

حدود 35 هزار متر مکعب بتن در ساختمان بدنه اصلی این برج به کار می رود ، کار اجرای پروژه بدنه این برج توسط یکی از شرکتهای داخلی از دی ماه 77 آغاز شد و 315 متر بنای بتی این سازه که ستون اصلی برج محسوب می شود به پایان رسیده است .

ساخت بدنه این برج نیازمند دقت بسیار بالایی بود به طوری که به ازای هر یک هفته عملیات اجرایی سه هفته برای کنترل و تغییرات قالبها مصرف می شد.

قسمت بعدی برج که در واقع مهمترین بخش آن است ساختمان راس برج است که از جنس اسکلت فلزی از ارتقاع 245 متری تا 315 متری این سازه را در بر می گیرد، این ساختمان 12 طبقه،2100 تن وزن دارد و با زیر بنای 12 هزار متر مربع بزرگترین سازه راس برجهای مخابراتی جهان است.

سازه راس برج میلاد از دو بخش اصلی سبد فلزی به وزن 1700 تن و گنبد آسمان به وزن 400 تن تشکیل می شود ، سبد فلزی این سازه در چهار مرحله انجام می شود که سه مرحله آن به روش بالابری سنگین و با استفاده از 48 جک پیشرفته اجرا می شود.

مرحله اول نصب راس این برج به وزن 600 تن اوایل سال 82 اجرا شد و دومین مرحله نصب این سازه عظیم به وزن 450 تن در همان سال اجرا شد . بر اساس برنامه زمان بندی تعیین شده اسفند ماه 82 با نصب مرحله سوم این سازه فلزی به وزن 550 تن شکل کلی سازه راس این برج مشخص شد .

سازه راس برج میلاد از 12 طبقه تشکیل شده که طبقه اول آن اختصاص به فضای ایمنی آتش نشانی دارد که در مواقع بروز خطر آتش سوزی می تواند به عنوان یک جان پناه امن مورد استفاده قرار گیرد و طبقات بعدی این سازه به ترتیب فضاهایی برای تاسیسات مکانیکی ، سالن و تریای دید سربسته ، گالری دید آزاد هنری ، رستوران گردان با سکوی دید رو باز ، دو طبقه برای تجهزات مخابرات و تلویزیون ، رستوران ویژه ، اتاق آسانسورها و گنبد آسمان ساخته می شود .

رستوران این برج بزرگترین رستوران گردان جهان است وتاکنون رستورانی بزرگترازآن در سطح جهان شناسایی نشده است ، مراجعه کنندگان به این رستوران می توانند هنگام صرف غذا از ارتفاع 260 متری به تماشای شهر تهران بپردازند.

پس از سازه راس برج آنتن مخابراتی آن به ارتفاع 120 متر بر روی آن نصب می شود که در واقع کاربرد اصلی برج را برای پوشش مخابراتی و تلویزیونی شهر تهران تامین می کند.

امکانات مخابراتی

مدیر روابط عمومی شرکت مجری پروژه میلاد معتقد است : پوشش مخابراتی و تلویزیونی برج میلاد مهمترین کاربرد فنی برج میلاد است که در واقع با توجه به اختلالاتی که در پخش امواج ماکروویو و تلویزیونی در سطح تهران وجود دارد با نصب یک آنتن مخابراتی در ارتفاع 400 متر از سطح زمین می تواند این مشکل را حل کند .

احداث این آنتن مخابراتی یک پتانسیل ارتفاعی است که با توجه به پیشرفت تکنولوژی فنی می تواند کاربردهای جدیدتری داشته باشد ، به عنوان مثال پوشش اینترنتی ارزان و فراگیر در تهران در مراحل اولیه جز اهداف این طرح نبود در حالی که در زمان حاضر می تواند در این مورد نیز کاربرد داشته باشد .

وی می افزاید : استفاده از این پتانسیل مخابراتی می تواند زمینه ساز تشکیل شهر الکترونیک در تهران باشد و با اتصال بانکها ، وزارتخانه ها و سازمانهای دولتی موجب کاهش رفت و آمد در سطح شهر می شود و بر اساس پیش بینی کارشناسان در صورت همکاری ارگانها و دستگاههای اجرای می توان تا 60 درصد ترافیک شهر تهران را کاهش دهد.

بر اساس برآوردهای انجام شده اجرای این پروژه تاکنون 33 میلیارد تومان هزینه داشته و اجرای مراحل باقیمانده مانند نازک کاری ، نصب آسانسور و امکانات تفریحی و علمی آن 20 میلیارد تومان دیگر هزینه دارد.

نازک کاری

پس از پایان نصب سازه راس این برج مراحل نازک کاری و نصب آسانسور این برج آغاز گردید و با توجه به حساسیت و اهمیت این برج به خصوص لزوم استفاده از وسایل خاص و ویژه که در شرایط فشار کم در ارتفاع آسیب نبیند ، تامین این وسایل هزینه سنگینی تحمیل می کند.

برج میلاد علاوه بر داشتن یک پله اضطراری ، از شش آسانسور ویژه با سرعت هفت متر بر ثانیه بهره مند است که می تواند در هر مرحله 21 نفر در مدت یک دقیقه به بالای برج منتقل کند.

یکی از ویژگی های برج میلاد که آن را از سایر برجهای مشابه در جهان متمایز می کند بهره گیری از شیوه معماری اسلامی و ایرانی دراین سازه است و در حالی که بیشتر برجهای مشابه در سطح جهان به شکل دایره این و تقریبا یک شکل هستند ، برج میلاد با نمای هشت ضلعی پایه آن که یکی از خصوصیتهای معماری ایرانی و اسلامی است متمایز می شود .

معماری اسلامی

طراحی برج میلاد را محمد رضا حافظی استاد دانشگاه هنر به عهده داشته وتلاش شده به بهره گیری از ویژگی های معماری بومی و اسلامی ایران نمای ویژه ای برای نماد پایتخت ایران طراحی شود به عنوان مثال نمای سازه راس برج میلاد در قسمت پایین آن برگرفته از سقف خانه بروجردی ها در کاشان است و در واقع شکل وارونه آن است همچنین خطوط متقاطع سازه پای برج و شکل متقارن آن با استفاده از اصول معماری سنتی ایرانی شکل گرفته است .

در پای برج میلاد نیز یک مجموعه بزرگ فرهنگی ، تجاری و تفریحی ساخته می شود که در فضایی به وسعت 28 هزار متر مربع بنا می شود.

در این مجموعه یک سالن برگزاری همایشهای بین المللی به ظرفیت سه هزار نفر دایر می شود که شامل یک سالن اصلی به گنجایش 1600 نفر و هشت سالن فرعی دیگر است ، در کنار این مرکز یک هتل بین المللی پنج ستاره ساخته می شود که در جوار مرکز همایشها، یک مجموعه مرتبط به نام " هتل گردهمایی" را تشکیل می دهد.

در ضلع شمالی مجموعه مرکز ارتباطات بین المللی یادمان، یک مرکز تجارت الکترونیک و یک پارک فن آوری اطلاعات و ارتباطات به شکل متقارن ساخته می شود که زمینه ساز تحقق شهر الکترونیک است و در میان آن، از پای برج تا بزرگراه همت یک آبنمای بزرگ بنا می شود که برگرفته از آبنمای باغ ماهان در استان کرمان است و معماری سنتی و اسلامی این مجموعه را تکمیل می کند .

 منبع خبرگذاری مهر

هدایتی مدیر سایت مهندسی عمران

+ نوشته شده توسط سردبير در یکشنبه یکم مرداد 1385 و ساعت 19:54 |
شرکت Skidmore,Owings&Merrill کار ساخت برج حلزونی شکل 75 طبقه مارینای دبی ، یکی از اشرافی‌ترین برجهای مسکونی امارات، را آغاز کرده‌است؛ این آسمان‌خراش در حال رقص ، که برج اینفینیتی (بی‌نهایت) نامیده‌می‌شود ، به محض اینکه برافراشته شود به اندازه 90 درجه دوران خواهد کرد ، درحالیکه اندازه طبقاتش در سرتاسر آن یکسان باقی می‌ماند.





جرج استاتیو دستیار مدیر SOM پیش‌بینی می‌کند که شکل پیچشی برج، آن را به یک تفرجگاه اصلی برجسته تبدیل می‌کند. این ساختمان نماهایی از اسکله و کنار دریا به ساکنانش را عرضه خواهد نمود، بدون آنکه چشم‌انداز سایر برج های همسایه را کور کند.



این برج 995 فوتی ( 303 متر ) شامل 456 واحد مسکونی، کارگاه‌های هنری و پنت‌هاوس تمام طبقه خواهد بود. اینفینیتی همچنین شامل یک فروشگاه هم‌سطح با خیابان ، مرکز کنفرانس ، سالن استراحت ، مرکز مراقبت از کودکان ، مرکز سلامت ، تسهیلات تمرینی و استخر روباز خواهد بود.



این سازه از ستون‌های بتنی ساخته خواهد شد ، که در هر طبقه یک درجه زاویه به خود می‌گیرند تا اینکه یک شکل حلزونی مشخص را ایجاد کنند. معمار برج، دستیار طراحی رز ویمر از AIA ، می‌گوید: با آنکه شکل ساختمان جوابگوی این محل است ، سطح مقطع آن نیز نسبت به اقلیم این ناحیه سازگار است و سبک معماری این برج را الهام گرفته شده از نیروهای طبیعی می‌نماید.



در حال حاضر SOM همچنین مشغول پروسه ساخت برج دبی ، یک برج مسکونی که قرار است بلندترین ساختمان دنیا شود، است. هر دو پروژه به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده‌اند که تا سال 2009 به اتمام برسند .

هدایتی مدیر وبلاگ مهندسی عمران

+ نوشته شده توسط سردبير در یکشنبه یکم مرداد 1385 و ساعت 19:30 |

نگاهي به سفارت ايران در اردن

موقعیت پروژه: امان – اردن هاشمي     

سطح زير بنا : 2717                    

مساحت زمين : 4676 متر مربع       

مشاور طرح: مهندسان پلشير- داالعمران 

پیمانکار: شركت حسين مقداد شركا 

طراح: محمدرضا قانعي.

Location:Amman, Jordon

Building area:2717 sqm

Site area : 4676 sqm

Consultant : Polshir- Dar al omran

Contractor : Meghdadi co .

Architect :Mohamadreza Ghanee

۱-مقدمه

زمين سفارتخانه ايران در شهر امان ( پايتخت كشور اردن ) بر روي يكي از تپه هاي سمت غربي شهر به نام جبل عمان واقع است .شرايط آب و هوايي – موقعیت شهري ويژه- شيب رو به جنوب – بادهاي ملايم مديترانه اي  - چشم انداز مناسب – همجواري با ساختمانهاي دولتي  و ديپلماتيك  از ويژگي هاي بارز زمن طرح مي باشد

زمن مورد نظر وسعتي حدود 4676 متر مربع دارد و از تجمع چهار پلاك در جنوب ساختمان فعلي سفارتخانه به وجود آمده است . اين زمن در شمال خيابان زهران . بين ميدانهاي سوم و چهارم قرار دارد از ويژگي هاي اين زمن قرار داشتن در محدوده اي است كه در آن اكثر سفارتخانه ها و منازل مسكوني سفيرا ن . وزارتخانه ها و همچنين كاخ ملكه مادر درست در سمت غربي زمن ساخته شده است . هتل رويان و چندين هتل 5 ستاره و نزديكي به خيابان  زهران موقعیت ويژه اي  براي زمن طرح  به وجود آورده است .جنس زمين در اكثر نقاط از سنگ بسيار مقاوم است  كه از سمت شرق به دو واحد مسكوني نسبتا وسيع  از شمال و غرب  به دو خيابان ده متري و از جنوب به محور اصلي خيابان زهران محدود مي شود .

۲- برنامه طرح

   به طور كلي از 4676 متر مربع زمن طرح -2717متر مربع به ساختمان ها وعناصر ساختماني و 2479 متر مربع به محوطه سازي  و فضاي سبز و آب نما و رامپ اختصاص يافته است .دراين مجموعه بخش كنسولگري  از دو ساختمان مجزا  و بخش سفارتخانه از سه ساختمان مجزا تشكيل شده است.

از جمله فضاهاي طراحي شده در اين مجموعه عبارتند از :

1-       پاركينگ سرپوشيده و فضاي باز سكو مانند  بر روي آن به وسعت 324مترمربع  در تراز 6 متر .

2-       بخش نسبتا مرتفع كنسولگري شامل زر زمن و طبقه هاي همكف  و اول با زر بناي 1076

3-       حياط مركزي و آب نما به مساحت 670 متر مربع

4-       بخش مرتفع سفارتخانه شامل زر زمن ها و طبقه هاي همكف اول  دوم و سوم با زيربنا1835

5-       ساختمان 1 طبقه خانه ايران و فضاي سكو مانند مانند روي آن با زر بناي 250متر مربع

۳-تكوين و تحول طرح

به منظور تحقق معمارانه مفاهيم وانديشه هاي ياد شده ايده هاي گوناگوني مطرح شد  كه نهايتا به ايده معماري ويژه اي انجاميد كه عبارتست از تركيب اجزا و عناصر مكعب شكل  صورت خطي در مكعب مستطيل بزرگتري  كه تيغه هاي نامرئي  بخش هايي از فرم هندسي منظم آن را برش داده است بدون آنكه مكعب مسطتيل شكل متعارف خود را از دست بدهد .

با رعايت تعادل در ايجاد فضاهاي پر وخالي قسمتهاي بريده شده از آن جدا  و فضاهاي خصوصي و عمومي متمايز گرديده است .پوسته و حجم هاي عمودي هسته اصلي را احاطه كرده اند به شكلي كه اندك چرخس مكعب مستطيل در پوشش سنگي شفاف محيطش تاكيدي بر اين  هسته مركزي است .با توجه به اينكه در شهر امان نماي اكثر ساختمانها سفيد است در نماي بيروني سفارتخانه  از سنگ سفيد استفاده شده است تا با ساختمان سفارتخانه را بافت  و محيط بيرون از نظر نما و ظاهر پيوند دهد.

صفحه هاي عمودي علاوه بر تعريف فضا و تامين امنيت از لحاظ بصري نقش مهمي در در نظام گردش و مسير ارتباط داخل مجموعه دارد . به طور كلي  فضا تحت تسلط دو نقطه ابتدا و انتها است .ساختمان بلند سفارتخانه به ارتفاع 15 متر در شمال و ساختمان كوتاهتر بخش كنسولي با ارتفاع 7 متر  در جنوب كه با استفاده از عناصر افقي  و متصل به يكديگر  نوعي كشش بصري  قوي بين آنها به وجود آورده و مجموعه را به يك نظام بصري واحد  تركيب مي كند  . تكرا ر فرم هاي مكعب و مكعب مستطيل  در سطوح و ارتفاع متفاوت  تاكيدي است بر نظام بصري ياد شده  ضمن آنكه فضا را محصور مي نمايد  تداوم فضايي و بصري را ايجاد ميكند

استفاده از سقف به صورت سكو و تراس  دومحور  ارتباطي كه در جهت مخالف يكديگر درون مجموعه مي چرخند  آب نما و تقسيم مجموعه به بخش هاي خصوصي و تشريفاتي و اداري – سالن اجتماعات . كنسولي و ويزا. خدمات فرهنگي .پشتيباني و پاركينگ . طراحي فضاي سبز  و تراس ها  ويژگي هايي است  كه رد مسير تكوين ايده طرح  شكل گرفت  و نهايتا به طرحي متشكل از لايه ها و سطوح تا خورده كه فضاي باز  باغ مانندي آن را در بر گرفته است انجاميده

۴- انديشه هاي حاكم بر شكل گيري طرح

معماري گستره اي بيكران است  كه گرچه  در پديده اي كالبدي  تبلور مي يابد ليكن تمام ابعاد مادي   معنوي انسان  و حضور او در جهان را در بر مي گيرد پديده اي كه مي توان آن را دريك كلام "تجسم عيني فرهنگ و تمدن " دانست.

 در معماري سياست. روابط بين الملل. پيوند و تمايز دو فرهنگ ميزبان و مهمان هم به اين مقوله ها اضافه  مي شود تهيه طرح  معماري ساختمان سفارتخانه ايران در امان  موقعيتي بود كه ما را در برابر پرسش هاي متعدد و متنوع قرار داد .

سفارتخانه چگونه جايي است؟

روابط ديپلملتيك در قرن 21 در جهاني كه مداوم متحول مي شود چگونه خواهد بود اين مفاهيم وانديشه هاد در عناويني  چون امنيت – گشاده رويي – تجلي فرهنگ جامعه مبدا- انطباق با فرهنگ و جامعه مقصد- مقتضيات روز نگاه به آينده – نشانه هاي صلخ و دوستي  تواضع پايداري و ماندگاري و .. خلاصه مي شد. مفاهيمي گاه متضاد كه مي بايد در يك طرح معماري باهم در آميخته شوند  به طوري كه هيچكدام به نفع ديگري كنار كذاشته نشود  طرحي كه در عيت ايراني بودن  با بستر خود نا سازگار نباشد . ضمن تامين امنيت كافي  . گشاده رويي . تواضع و اصالت . ياد آور اقتدار ايران باشد  ساختماني مشخص اما نه متفرعن  ساختماني كه بتواند نيازهاي سفارتخانه از نظر فضا – نور – سيركولاسيون-ظاهري خوش نما  و متناسب  با بافت كالبدي  طبيعي پيرامون را تامين كند.

  

۵- ويژگي عناصر مفهومي طرح

مفاهيم و ويژگي هاي عمده اين ايده تكوين يافته را مي توان در هماهنگي با محيط . امنيت . و حفظ حريم ها  تناسيب با موضوع سفارتخانه . فضايي شرقي در عين حال معاصر . شكوه همراه با توازن.انطباق با طبيعت و فرهنگ بستر طرح. سهولت راه يابي همراه با هيجان كشف فضا . القاي حس پايداري خلاصه نمود  كه در عناصر مفهومي  و كاركردي زير تجسم يافته است .

   ارتفاع ساختمان سفارتخانه  در بلند ترين نقطه زمن. بيانگر اقتدار

    استفاده از سنگ سفيد در نماي بيروني. به منظور پيوند با محيط بيروني

  استفاده از سطوح عمودي پيوسته  .به منظور تعريف فضا و تامين امنيت

     طراحي دو مسير چرخشي  به دور مجموعه  و در ميان ديوارهاي سنگي براي معرفي فضا ها به مراجعان

    ارتباط مستقيم وردي عمومي (دسترسي با بخش كنسولي)يا خيابان زهران  به منظور پيوند با بخش عمومي تر شهر

   ارتباط وردي خصوصي (سفارتخانه/VIP) با خيابان حسن خالدابوالهدي با بخش ويژه شهر و تفكيك آن  از بخش هاي عمومي

     طراحي سطوح افقي  تراس و سكو بر روي سقف ساختمانها  به منظور بهره مندي از چشم انداز زيبا  و نسيم ملايم مديترانه اي

    استفاده از سطوح افقي  و فضاي باز  به منظور گشاده رويي طرح

     تشديد شيب طبيعي زمن توسط ارتفاعات  ساختماني  به منظور بهره گيري از ويژگي هاي  زيست محيطي  و تاكيد بر جهت گيري مجموعه

      طراحي فضاي سبز براي انطباق بيشتر با طبيعت اطراف

       استفاده از آب نما و  فضاهاي سبز مركزي  به منظور ياد آوري عناصر اصيل معماري  ايراني (حوض- باغچه-حياط مركزي)

هدایتی مدیر سایت.

+ نوشته شده توسط سردبير در یکشنبه یکم مرداد 1385 و ساعت 9:27 |
برج پیزا 300 سال دیگه کج می ماند

در 27 فوريه 1964 دولت ايتاليا براي جلوگيري از سقوط اين برج درخواست كمك كرد. يك گروه از مهندسان، رياضيدانان و تاريخدانان در جزاير آزور گرد هم آمدند تا راه‌هاي پا بر جا نگه داشتن و استحكام برج را بررسي كنند

 

 

 

تهران 20 اسفند 1384
گروه بين‌الملل: ساخت برج كج پيزا بدون هيچ تغييري در طرح اوليه آن دويست سال به طول انجاميده است.
برج كج پيزا، برج ناقوس‌دار كليساي جامع ايتالياست. ساخت اين برج از آگوست 1173 شروع شد و (با دو وقفه طولاني‌مدت) بدون هيچ تغييري در طرح اوليه حدود 200 سال به طول انجاميده است.
در گذشته تصور مي‌شد كه كجي برج پيزا بخشي از طرح اوليه آن بوده است ولي امروزه مي‌دانيم كه اين مساله صحت ندارد. ساخت اين برج به صورت عمودي طراحي شده بود ولي در طول ساخت آن به تدريج كج شد (برخي معتقدند كه اگر اين برج كج نمي‌شد، بي‌شك يكي از فوق‌لعاده‌ترين برج‌هاي ناقوس‌دار دنيا مي‌شد.)
اين برج به دليل كجي و زيبايي خاصي كه دارد از سال 1173 تاكنون هميشه كانون توجه همگان بوده است.
در طول ساخت اين برج تلاش‌هاي زيادي انجام گرفت تا با بكارگيري مصالح ساختماني خاص جلوي كج شدن آن گرفته شود. بعدها ستون‌ها و ديگر بخش‌هاي تخريب شده برج بيشتر از يك بار جايگزين شدند و امروزه زيرساخت‌هاي جديدي براي كم كردن ميزان كج شدن برج و افزايش طول عمر آن به كار گرفته مي‌شود.
برج كج پيزا با 863/55 متر ارتفاع در 8 طبقه ساخته شده است. قطر بيروني اين بنا 484/15 متر و قطر داخلي آ» 368/7 متر است. ضخامت ديوارهاي پايه آن 08/4 متر است و وزن آن حدود 500/14 تن برآورد مي‌شود.
جهت شيب اين برج در فاصله سال‌هاي 1173 تا 1250 به سمت شمال و از سال 1272 تا سال 1997 به سمت جنوب متمايل بوده است تا سال 1997، اين برج 2/5 متر نسبت به سطح افق كج شده است.
ناقوس اين برج 5/3 تن وزن دارد. اين برج در پشت كليساي بزرگ شهر پيزا واقع شده است.
ساخت اين برج در سه مرحله انجام گرفته است. ساخت اولين طبقه اين برج ناقوس كه سنگ‌هاي مرمر سفيدرنگ در آن به كار رفته است از نهم آگوست 1173 دوران پيروزي‌هاي نظامي و خوشبختي شروع شد اولين طبقه اين برج از ستون‌هايي كه به صورت دايره‌وار در كنار هم قرار گرفته بودند، تشكيل شده بود كه در جهت مقابل تاق‌هاي بي‌روزنه خم شده بودند در مورد هويت معمار برج كج پيزا بحث‌هاي زيادي وجود دارد. سال‌ها تصور مي‌شد كه اين بنا، كار گوگلپلمو و بونانو پيزانو بوده است. سنگ قبر بونانو پيزانو در سال 1820 در پاي اين برج كشف شد.
بعد از اينكه طبقه سوم اين برج در سال 1178 ساخته شد به دليل اينكه 3 متر در كارهاي زيرساختي آن اشتباه شده بود، برج كج شد. البته طرح اين برج از آغاز نقص داشت با درگير شدن بيزانس در جنگ با جنوا، لوكا و فلورانس ادامه ساخت اين برج به مدت 100 سال با تعليق رو به رو شد. در سال 1198 چند ساعت به طور موقت روي اين بناي ناتمام نصب شد. در سال 1272 ساخت اين بنا توسط معماري به نام جيواني دي سيمونه از سر گرفته شد. 4 طبقه بدين ترتيب ساخته شد. مجددا در سال 1284 با شكست بيزانس در جنگ ساخت بنا متوقف شد. در سال 1372 آخرين طبقه آن كه محل قرار گرفتن ناقوس بود توسط توماسودي آندرا پيزانو ساخته شد و ناقوس در محل خود قرار گرفت. وي در تلفيق عناصر گوتيك به كار گرفته شده در جايگاه ناقوس با سبك رومانسك ( معماري اروپايي قرن‌هاي يازدهم و دوازدهم كه به تقليد از معماري رومي داراي تاق‌هاي ضربي و ديوارهاي ضخيم بود) برج موفق عمل كرد. در واقع در بالاترين نقطه اين برج هفت ناقوس وجود دارد كه هر كدام يكي از نوت‌هاي موسيقي را دارد و بزرگ‌ترين آنها در سال 1655 نصب شده است.
در سال 1838 معماري به نام الساندرو دلا گرادسكا گذرگاهي در اطراف اين برج حفر كرد كه اين امر موجب افزايش كج شدن اين برج شد.
بنبتو موسوليني دستور داد تا اين برج را به حالت عمودي برگردانند به همين خاطر درپاي آن بتون ريخته شد كه اين امر منجر به فرو رفتن برج در سطح زمين شد.
در طول جنگ جهاني دوم ارتش آمريكا دستور تخريب تمامي برج‌هاي ايتاليا را داد كه برج پيزا در دقيقه آخر از اين خطر در امان ماند.
در 27 فوريه 1964 دولت ايتاليا براي جلوگيري از سقوط اين برج درخواست كمك كرد. يك گروه از مهندسان، رياضيدانان و تاريخدانان در جزاير آزور گرد هم آمدند تا راه‌هاي پا بر جا نگه داشتن و استحكام برج را بررسي كنند. بعد از دو دهه كار و فعاليت روي اين پروژه، برج در ژانويه 1990 به روي عموم بسته شد. در طول اين مدت ناقوس‌هاي برج براي كم شدن از وزن‌شان از محل خودجا‌به‌جا شدند. ساختمان‌هاي اطراف برج براي رعايت نكات ايمني تخليه شدند. بعد از يك دهه بازسازي و تثبيت وضعيت آن برج در 15 دسامبر سال 2001 به روي عموم مردم باز شد.
روش‌هاي بسياري براي پا بر جا نگه‌داشتن برج پيشنهاد شده كه از آن جمله مي‌توان به استفاده از وزنه‌هاي 800 تني سربي درپاي آن اشاره كرد. راه‌حل نهايي براي پيشگيري از كج شدن بيشتر برج انتقال 38 متر مكعب از سطح بر آمده زير آن بود. طبق آخرين اطلاعات اين برج تا 300 سال ديگر پا بر جا خواهد بود.

منبع:http://www.uan.ir/news/?id=2733

هدایتی مدیریت وبلاگ مهندسی عمران

+ نوشته شده توسط سردبير در یکشنبه یکم مرداد 1385 و ساعت 9:2 |